155. löggjafarþing — 3. fundur,  12. sept. 2024.

fjárlög 2025.

1. mál
[11:31]
Horfa

Andrés Ingi Jónsson (P) (andsvar):

Herra forseti. Já, hlýr er faðmur baksýnisspegilsins, en það sem ég var að benda á var akkúrat það að þetta snýst ekkert um baksýnisspegil heldur það að margt af því sem verið er að gagnrýna í dag var verið að benda á á þeim tíma líka. En gott og vel. Hv. þingmaður vill tala um stóru myndina, hvernig fjárlög styðji við ríkisfjármálin og hann talaði í sinni ræðu um fjármálareglurnar, að útgjöld vaxi ekki hraðar en sem nemi vexti verðmætasköpunar í samfélaginu. Mig langar að spyrja hv. þingmann um hina hliðina, að það sé ekki verið að lækka tekjur án þess að það komi tekjur inn á móti, ófjármagnaðar skattalækkanir síðustu ára. Þær nema nefnilega dálítið háum upphæðum. Nú erum við að ræða hér fjárlagafrumvarp þar sem stefnt er á 41 milljarða halla. Ófjármagnaðar skattalækkanir frá ársbyrjun 2018 voru búnar að safnast árið upp í 2022–2054 milljarða. Það er nóg til að loka hallanum og gott betur á fjárlögunum í ár. Þetta eru varanlegar skattalækkanir, ekki bara Covid-þættirnir. Þetta kemur allt fram í svari frá fjármálaráðherra við fyrirspurn hv. þm. Dagbjartar Hákonardóttur. Er ábyrg fjármálastjórnun í gegnum Covid, í gegnum erfiða tíma að lækka skatta þetta skarpt án þess að sjá til þess að útgjöld samræmist því eða hefði kannski bara átt að halda tekjustofninum nógu tryggum til þess að ríkisstjórnin sé ekki statt og stöðugt að setja ríkisfjármálin í spennitreyju?