fjárlög 2025.

Herra forseti. Hæstv. ráðherra var til skamms tíma ráðherra jafnréttismála og fékk þá frá mér fyrirspurn sem hann svaraði hér rétt fyrir þingsetningu, um aðgerðir gegn kynskiptum vinnumarkaði. Þar langaði mig að spyrja vegna þess að gerð var yfirlýsing ríkis og sveitarfélaga um aðgerðir til að útrýma launamun sem skýrist af kynskiptum vinnumarkaði. Núna í vikunni fengum við áminningu frá Hagstofunni um að það er ekki vanþörf á. Óleiðréttur launamunur karla og kvenna var 9,3% á síðasta ári og er þá heldur meiri en á fyrra ári þegar hann var 8,6%. Munurinn er mjög ólíkur eftir starfsstéttum, mælist 2,4% hjá skrifstofufólki en fer upp í 22,9% meðal tækni- og sérmenntaðs starfsfólks.

Ég hnaut hins vegar um eitt í svari hæstv. ráðherra. Mig langar að lesa það hér, með leyfi forseta, en fyrst ætla ég að segja að hér er verið að spyrja um virðismatskerfi sem fjallað er um í yfirlýsingu ríkisstjórnarinnar og Sambands íslenskra sveitarfélaga:

„Slíkt kerfi kemur þó aldrei í stað þess að tryggja almenn réttindi einstaklinga til þess að allir geti fundið hæfileikum sínum sem bestan farveg. Þá er álitamál hversu mikil kynskipting, í hlutfalli kynja í tilteknum stéttum, er tilefni til þess að vinna gegn henni.“

Ég spyr um þetta, forseti, vegna þess að þetta virkar á mig sem einhvers konar stefnubreyting. Svarið hljómar nánast eins og það eigi að vera leyfilegt að brjóta lög um jöfn laun á vinnumarkaði ef fólk þurfi að finna hæfileikum sínum farveg. Þar að auki sé munurinn svo lítill að það þurfi ekkert endilega að vera að vinna gegn honum. Mig langar að spyrja hæstv. ráðherra: (Forseti hringir.) Er ríkisstjórnin ekki enn þá að fullu á bak við þetta sameiginlega átak með Sambandi íslenskra sveitarfélaga gegn kynskiptum vinnumarkaði?