fjárlög 2026.

Frú forseti. Ég vil aftur taka undir orð hv. þm. Höllu Hrundar Logadóttur og að heyra orðin „samstiga“, „samstillt“ og „samvinna“ er bara dásamlegt í upphafi þessa nýja þings. Mig langar líka að taka undir þau orð sem komu fram áðan varðandi mælanlegan árangur. Það er nefnilega líka þannig, og á ekki bara við um íslenskukennsluna heldur allt annað, að þegar við erum að veita fjármagni í einhverja þætti þá gleymist stundum að skoða hvernig verið er að nota fjármagnið. Jú, svo kannski skoðum við það og sjáum að það er verið að nota það í eitthvað ákveðið en þá er kannski ekki verið að hafa fyrir því að mæla nákvæmlega hvort það skili því sem við viljum að það skili, að það sé þá einhver mælanlegur árangur, eða hvort verið sé að veita fjármagni í eitthvað sem ekki skilar neinum árangri. Þetta skiptir máli. Ákallið er oft um meiri pening en síðan erum við kannski í mörgu í gegnum tíðina, ef hugsað er til baka, ekkert að skoða hverju þetta fjármagn skilaði í raun og sann. Þetta eru líka hlutir sem skipta máli.

Við erum öll, held ég, hundrað prósent sammála um að íslenskan er okkar hjartans mál. Það skiptir ekki bara okkur Íslendinga máli að viðhalda henni og varðveita heldur einnig þá sem eru að koma erlendis frá og setjast hér að. Það er ekki fyrr en það fólk nær góðum tökum á málinu að það verður fullgildur einstaklingur í samfélaginu og þá meina ég þannig að það sé að nýta alla innviðina, njóta sín og allra tækifæra sem bjóðast hér á landi.

Mig langar að lokum að bera fram eina spurningu til þingmannsins, þar sem hún á eftir að svara mér einu sinni enn: Myndi hv. þingmanni hugnast að ganga lengra, að taka íslenskukennslu, námsgreinina íslensku, sem meiri skyldu, eins og t.d. að tengja það (Forseti hringir.) við ráðningarferli, að það sé hreinlega skylda að læra íslensku upp að vissu marki, alla vega ef fólk er að ráða sig hér í vinnu? Það væri gaman að heyra viðhorf þingmannsins til þessa.