fjárlög 2022.
Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni andsvarið og ég held að við skiljum hlutina eins í þessu samhengi. Það er þessi vöxtur sem manni sýnist iðulega vera hálfpartinn sjálfvirkur sem ég er að tala á móti. Allur meginþungi í starfsemi hins opinbera er með einum eða öðrum hætti mikilvægur, jafnvel bráðnauðsynlegur. En við verðum að leyfa okkur að gagnrýna það rétt eins og aðra hluti og segja: Getum við gert betur? Getum við fengið meira fyrir sama pening? Getum við jafnvel fengið meira fyrir minni pening? Hvað er t.d. með stafrænu lausnirnar sem núverandi ríkisstjórn er að vinna að? Ég velti fyrir mér: Getur náðst meiri árangur hvað það varðar að draga úr sóun á tíma borgaranna og einfalda og gera störf opinberra starfsmanna skilvirkari? Getur verið skynsamlegt að bæta í þar? Það getur alveg verið skynsamlegt að bæta í á ýmsum sviðum þó að á öðrum sviðum verðum við að hafa kjark til þess að stíga til baka. Og ég vil segja, í samhengi við stöðu þeirra starfsmanna sem vita ekki hvar þeir eiga að mæta til vinnu, að það er náttúrlega alveg ótrúlegt eftir tveggja mánaða hjal formanna ríkisstjórnarflokkanna. Maður neitaði því lengi að trúa þessu, þetta hlyti að vera einhver útúrsnúningur og hálfgert grín þegar formaður BHM, minnir mig að hafi verið, kom fram og lýsti því að hópur starfsmanna hins opinbera væri algerlega í lausu lofti. En varðandi umræðuna um Báknið burt má segja að það sé svona sjálfvirkni í þessu. Þetta er víða í eftirlitskerfunum. Ég hef t.d. mikið gagnrýnt utanumhald mannvirkjamála sem er alveg ofboðslega tyrfið, en það er bent í báðar áttir. Þeir sem sinna eftirlitinu segja: (Forseti hringir.) Heyrðu, regluverkið er bara svona. Síðan stöndum við hér og setjum reglurnar og segjum: Heyrðu, þetta eftirlitslið verður jú aðeins að sprauta sig niður.
