Landsvirkjun.
Hæstv. forseti. Hér hefur í allan dag staðið umræða um eitt og sama málið, þ.e. frumvarp til laga um breyting á lögum um Landsvirkjun, með síðari breytingum.
Ég verð að segja, virðulegi forseti, að mér finnst þessi umræða í raun hafa verið afskaplega einkennileg, svo ekki sé meira sagt. Umræðan um breytingar á lögum um Landsvirkjun hefur farið eins og kvikuhlaup út og suður. Hér hafa hv. þingmenn hver á fætur öðrum talað um mál sem sum hver eru tengd frumvarpinu en aðrir hafa fjallað um allsendis óskyld mál. Mál sem hafa ekkert með þetta frumvarp að gera.
Einstakir hv. þingmenn hafa jafnvel gengið svo langt, sem ég tel grafalvarlegt, að saka beinlínis heilan þingflokk og heilan stjórnmálaflokk um þjófnað. (Gripið fram í: Framsóknarflokkinn.) Ég tel það afar alvarlegt. Ég tel það ódrengilegt og ómerkilegt að vera með slíkar dylgjur, ekki síst eins og síðasti hv. þingmaður gerði. Ég teldi hann mann að meiri að leggja hreinlega fram kærur ef hann er sannfærður um að framinn hafi verið glæpur og hætti að tala eins og hann gerði, sem var ekki í fyrsta sinn. Ég tel það ómerkilega umræðu í hæsta máta að tala eins og hv. þingmaður gerði.
En um hvað snýst þetta frumvarp? Þetta frumvarp snýst ekki um annað en samkomulag sem núverandi eigendur Landsvirkjunar hafa gert með sér. Um það snýst frumvarpið og ekkert annað. En hér er talað um allsherjaruppstokkun í fyrirtækinu, um einkavæðingu fyrirtækisins og þar fram eftir götunum.
Málið snýst hins vegar um samkomulag sem ríkisvaldið og tvö sveitarfélög hafa komist að. Eigendur Landsvirkjunar. Það samkomulag hefur tekið nokkurn tíma. Eins og í öllum viðskiptum þá ganga menn missáttir frá borði. En þetta er samkomulag. Um það snýst frumvarp þetta og ekkert annað. Í því sambandi er þeim mun undarlegra að heyra hv. þingmenn fjalla um allsendis óskylda hluti.
Ég ætla að leyfa mér að gera athugasemd við nokkur af þeim atriðum sem hér hafa komið fram. Í fyrsta lagi vekur athygli mína að flestir hv. þingmenn stjórnarandstöðunnar sem hér tala hafa fjallað um fyrrverandi iðnaðarráðherra. Ég endurtek að þeir hafa fjallað um fyrrverandi iðnaðarráðherra. Það er mikið að þeir skuli ekki ganga lengra aftur og rekja iðnaðarráðherra í gegnum söguna. (ÖJ: Þið eruð nýbúnir að skipta um ráðherra.) En hér er verið að ræða frumvarp sem núverandi hæstv. iðnaðarráðherra mælir fyrir og flytur og ber ábyrgð á. En það er eins og hv. þingmönnum þóknist ekki að ræða um nútímann eða framtíðina, hvað þá að ræða við þann hæstv. ráðherra sem flytur þetta frumvarp í þingsal. Nei, þeir beina spjótum sínum til fortíðar. Þeim er líklega best lýst þannig að þeir horfa ávallt til fortíðar, enda fortíðarhyggjufólk á mörgum sviðum. (ÖJ: Þetta er mjög málefnaleg ræða.) Ég bið hv. þingmann um að hafa hemil á sér. Hann þarf að þola að honum sé svarað því hann getur ekki staðið ítrekað í ræðustól (ÖJ: Gerðu það þá. Svaraðu þá.) og verið með dylgjur eins og hann hefur gert í dag.
Sá sem flytur þetta frumvarp, hæstv. iðnaðarráðherra Jón Sigurðsson, hefur ítrekað sagt, eins og samþykkt þingflokks Framsóknarflokksins ber með sér, að þetta frumvarp feli ekki í sér undirbúning einkavæðingar, feli ekki í sér þá ætlun að selja enda stendur það ekki fyrir dyrum. Ef slíkt stæði fyrir dyrum þá segðu menn það. (ÖJ: Nei.)
Hv. þingmenn Vinstri grænna neita þessu enda telja þeir sig vita betur. Ég vek athygli á því ef hv. þm. Ögmundur Jónasson telur hæstv. iðnaðarráðherra ómerking þá ætti hann að segja það umbúðalaust. Hæstv. iðnaðarráðherra er maður þekktur að heiðarleika og hann flytur frumvarp sem er afskaplega skýrt. (ÖJ: Hvers konar tal er þetta eiginlega?)
Virðulegi forseti. Ég óska eftir því að (Forseti hringir.) hv. þm. Ögmundur Jónasson hafi hemil á athugasemdum sínum.
(Forseti (JóhS): Ég óska líka eftir að hv. ræðumaður gæti orða sinna.)
Já, hann mun gera það.
Í annan stað vil ég nefna ræður hv. þm. Péturs Blöndals. Hann hefur komið upp, ekki í fyrsta sinn og ekki í það síðasta, og lýst því að hann sé fylgjandi því að Landsvirkjun verði seld og fylgjandi því að Ríkisútvarpið sé selt. Af þessum yfirlýsingum hv. þingmanns Péturs Blöndals draga hv. þingmenn stjórnarandstöðunnar þá ályktun að menn geti séð að ætlunin sé að selja Ríkisútvarpið, þrátt fyrir þá staðreynd að flutningsmaður frumvarpsins um Ríkisútvarpið, hæstv. menntamálaráðherra, hafi lýst því yfir að ekki standi það fyrir dyrum, hvorki af hálfu Sjálfstæðisflokksins né höfum við í Framsóknarflokknum sagt að það standi fyrir dyrum. Til þess er enginn vilji.
Það er hins vegar kunnara en frá þurfi að segja að einstakir þingmenn Sjálfstæðisflokksins, svo sem hv. þm. Pétur Blöndal og hv. þm. Sigurður Kári Kristjánsson, hafa lýst því að þeir telji það æskilegt. En á því er mikill munur og samþykkt, ákvörðun, heils þingflokks, þ.e. bæði þingflokks Sjálfstæðisflokksins og þingflokks Framsóknarflokks. Það stendur með öðrum orðum ekki fyrir dyrum.
En hv. þm. Ögmundur Jónasson og fleiri halda áfram að hamra á orðinu einkavæðing. Það er sambærileg aðferð og var þekkt í Þýskalandi að hamast nógu oft þangað til að almenningur væri farinn að trúa. En menn fara þar beinlínis með rangt mál í þeim efnum. Líklega vísvitandi. (Gripið fram í.) Það voru þín orð, hv. þingmaður.
Verst af öllu þykir mér þegar hv. þingmenn saka þá sem standa að þessu frumvarpi um óheiðarleika. Það kom fram hér m.a. í andsvörum sem hv. þm. Ögmundur Jónasson og hv. þm. Össur Skarphéðinsson áttu sín á milli. Þar notuðu þeir afskaplega ógeðfelld orð þar sem þeir væna m.a. heilan stjórnmálaflokk og flutningsmenn þessa frumvarps um óheiðarleika. Þeir halda því að verið sé að blekkja, fara á bak við, undirlægjuháttur, svik og blekkingar.
Ég vil gera athugasemd við það sem hér hefur komið fram, að með þessu frumvarpi sé eignarhaldið á Landsvirkjun fært yfir á fjármálaráðherra. Nokkrir hv. þingmenn hafa gert mál úr því. En því er til að svara að þetta er í raun það sem hefur verið að gerast að undanförnu og er eðlilegt. Það er eðlilegt að greina eignarhaldið frá hinum daglega rekstri og faglegri stjórn á stofnunum. Það er það sem er verið að gera með þessum hætti. Það er eðlilegt í alla staði. Tilgangur þess er sá að gera einstakar stofnanir sjálfstæðari og greina stjórnsýsluna, hina daglegu stjórnsýslu í einstökum fyrirtækjum, frá eignarhaldinu. Það er eðlileg stjórnsýsla. Það er gegnsærri stjórnsýsla og hún eykur á sjálfstæði einstakra stofnana. Mér finnst ástæðulaust að túlka breytinguna með þeim hætti sem hér var gert.
Hv. þm. Össur Skarphéðinsson taldi sig hafa fundið mikinn sannleika á bls. 11 í greinargerð með frumvarpinu. Þar er vikið að, með leyfi forseta, því sem heitir Leiðrétting kaupverðs. Þar segir:
„Aðilar eru sammála um að selji kaupandi eignarhlut sinn fyrir 1. janúar 2012, hvort heldur að hluta eða að öllu leyti, þó að lágmarki 15%, skuli kaupverðið samkvæmt samningi þessum á þeim eignarhluta sem seldur er taka leiðréttingu til hækkunar eða lækkunar.“
Þarna taldi hv. þm. Össur Skarphéðinsson sig hafa fundið sannleikann. Þarna sæist svart á hvítu að það ætti að selja Landsvirkjun. Undir það tók hv. þm. Ögmundur Jónasson.
Því er til að svara að það sem ég las upp, þessi sönnun hv. þm. Össurar Skarphéðinssonar, byggir á samningi á milli Reykjavíkurborgar og Akureyrarbæjar um Landsvirkjun í þeim sölusamningi sem hér er til umræðu. Af hverju skyldi þetta standa þarna inni? Það er að kröfu sveitarfélaganna, að kröfu Reykjavíkurborgar, bæði hjá núverandi meiri hluta og ekki síður hjá fyrrverandi meiri hluta í Reykjavík þar sem R-listinn var við völd. Sveitarfélögin vildu fá þetta ákvæði inn vegna þess að ef þær breytingar yrðu á eignarhaldi í Landsvirkjun þá vildu þeir slá þennan varnagla til að eiga þá hlut til hækkunar eða lækkunar. Það er ekki að kröfu ríkisvaldsins, ekki að ósk ríkisvaldsins sem þetta fer inn, heldur að kröfu sveitarfélaganna.
Virðulegi forseti. Um þetta þarf í sjálfu sér ekki að segja mikið meira. Það er rétt að árétta að með þessu frumvarpi fer Landsvirkjun ekki til almennrar uppstokkunar, eins og hér hefur verið látið að liggja að öðru leyti en því að það er verið að skipta um eignaraðila. Eignarhaldið færist til og hér er verið að ríkisvæða, færa eignarhald frá sveitarfélögum til ríkisvaldsins. Um það snýst þetta frumvarp. Hvort menn hafa einhvern tímann í framtíðinni aðrar ætlanir með Landsvirkjun hefur ekkert með þetta frumvarp að gera. Ekki nokkurn skapaðan hlut. Þetta hins vegar mun fá eðlilega og vonandi góða umfjöllun í iðnaðarnefnd.
