157. löggjafarþing — 33. fundur,  17. nóv. 2025.

útlendingamál og umborin dvöl.

[15:40]
Horfa

dómsmálaráðherra (Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir) (V):

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrirspurnina. Það er áhugavert að hlusta á þingmann Miðflokksins tala um að eitthvað hljómi vel á yfirborðinu. Miðflokkurinn kemst aldrei lengra en það, en að tala um málin á yfirborðinu. Hann nefnir þau tilvik þegar einhver maður, sem hefur verið sviptur alþjóðlegri vernd eftir þetta frumvarp, hafi í einhverjum þeim tilvikum annaðhvort framið alvarlegt afbrot eða ítrekuð og missir alþjóðlegu verndina við það; úrræði sem í dag er ekki til í íslenskri lagasetningu og við erum eina landið á Norðurlöndunum sem býr við þann lagalega veruleika. Það breytir ekki því, og ég vísa hér í samtöl sem ég hef átt við ráðherra útlendingamála á öðrum Norðurlöndum, að í einhverjum tilvikum er staðan auðvitað sú — ég nefni t.d. bara ástandið á Gaza, að ekkert ríki sendir fólk þangað núna. Ég held að við ættum öll, meira að segja Miðflokksmenn, að geta séð að það gengur ekki upp. Þá verður til þessi milliflokkur, ákveðinn biðflokkur, sem gengur út á það að þú hefur misst verndina. Í því felast býsna sterk skilaboð og skiljanleg: Þú nýtur ekki lengur alþjóðlegrar verndar hér. Þegar við getum sent þig úr landi þá munum við gera það. En þetta eru jaðartilvik. Í einhverjum og vonandi flestum tilvikum mun þetta úrræði nýtast og vera til staðar; að einhver maður hafi verið sviptur alþjóðlegri vernd vegna afbrota og verður sendur úr landi. Það er hins vegar augljóst mál, þegar við horfum á veruleika þeirra sem koma úr þessum aðstæðum, að það verður ekki í öllum tilvikum hægt. Það er sannarlega ekki vandamál sem bundið er við Ísland. Það er sannarlega ekki vandamál sem bundið er við þetta frumvarp. Þau lönd sem hafa smíðað svona regluverk hafa líka verið með einhverja svona pósta, biðpósta. Miðflokkurinn nefnir gjarnan Dani. Þeir eru ekki farnir að stíga nein svona skref enn þá. Þeir eru í yfirlýsingum og pælingum. Þeir hafa engar svona pælingar raungert, því að útlendingamál, rétt eins og flest stór mál og alvörumál á þinginu, eru flókin og það þarf að smíða löggjöf (Forseti hringir.) sem er í tengslum við raunveruleikann.