kílómetragjald á ökutæki.

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þm. Vilhjálmi Árnasyni fyrir spurninguna. Nei, ég get eiginlega ekki sagt það að ég átti mig alveg á því hver raunverulegur tilgangur þessa er. Ég held að þetta sé dæmi um það að kerfið er farið af stað. Þarna er bara fullt af fólki sem er svo innviklað í þetta mál og búið að eyða svo miklum tíma og vinnu í þetta mál og búið einhvern veginn að selja sér að þetta sé lausnin. Svo bara kemur í ljós að þetta gengur ekki eftir. Svo kemur ný ríkisstjórn. Þá kemur einhver ráðherra og segir: Þetta er frábær hugmynd. Já, 3,3 milljarðar. Aukin skattheimta. Takk. Við viljum 3,3 milljarða í viðbót. Við erum löngu búin að gleyma öllum kosningaloforðum. Við ætlum að svíkja þau. Þannig að ég held að þetta hafi farið af stað eins og hjá öðrum löndum þar sem þetta var skoðað, reynt einhvern veginn að koma með eitt kerfi. Það hljómaði, má segja, ágætlega í byrjun, að allir bílarnir væru bara í einu kerfi. En svo hefði maður haldið að á vegferðinni hefði fólk áttað sig. Þetta er bara tvennu ólíku saman að jafna, bensín- og dísilbílarnir eru með allt öðruvísi mæla heldur en rafmagnsbílar. Við erum með kerfi sem virkar. Við erum með kerfi þar sem þeir greiða sem nota. Stóru trukkarnir taka meira bensín, meiri dísil. Erum við betur sett, spyr hv. þingmaður líka, með eitthvað sem er hér? Ég bara sé það ekki. Það eina sem ég sé er að þeir sem fóru í vegferðina með ríkisstjórninni í að vera á eyðslugrönnum bílum — nú á að refsa þeim fyrir að fara í þessa vegferð og fyrir að eyða peningum í bíla. Nýir bílar eru dýrir. Þeir eru núna komnir í umferð og nú skal þetta fólk fá að borga á sama tíma. Og við erum að eyða fullt af peningum í loftslagsmál.