forgangsröðun ríkisstjórnarinnar.

Frú forseti. Árið 2020 geisaði hér kórónuveirufaraldur. Farið var í allsherjaraðgerðir og börn bólusett. Sem betur fer veiktust börn og ungmenni varla alvarlega og það voru svo gott sem engar innlagnir á spítala. Ekkert var til sparað, milljarðar á milljarða ofan í aðgerðir í faraldrinum. En nú er horft á eftir hverri krónu í aðgerðir vegna barna og ungmenna. Nú geisar annar faraldur, faraldur fíkniefna og ofbeldis, mörg hundruð prósent banvænni en Covid-19, mörg hundruð prósent banvænni fyrir börn og ungmenni. Sjálfur þekki ég það vel sem skólastjóri, ég fékk ófá símtöl um helgar og nætur þar sem undirritaður fór út og leitaði með foreldrunum að börnum sem voru í hættuástandi.

Frú forseti. Ég vitna í orð Þyríar Höllu Steingrímsdóttur, skrifstofustjóra Barnaverndar Reykjavíkur, með leyfi forseta:

„Það er staðreynd að vímuefnaneysla barna og unglinga hefur aukist síðastliðin tvö ár, þvert á það sem mennta- og barnamálaráðherra hélt fram […]“ — Hér í pontu, frú forseti. — „Bæði hefur börnunum fjölgað sem glíma við vímuefnavanda og vandinn er að þyngjast, meðal annars vegna úrræðaleysis í meðferðarkerfinu.“

Nógu mikið var talað um fyrir kosningar af þingmönnum meiri hlutans og auðvitað birtar glansmyndir og fyrirsagnir en ekkert annað. Umbúðastjórnmál og lýðskrum á kostnað barna og ungmenna.

Ég vil því spyrja hæstv. forsætisráðherra að tvennu og frábið mér þvælu um liðna tíð því að þetta hefur gerst á síðastliðnu ári: Hversu mörg börn og ungmenni hafa fallið í valinn á þeim tíma sem ríkisstjórnin hefur starfað?