148. löggjafarþing — 5. fundur,  19. des. 2017.

nýting forkaupsréttar ríkisins að hlutabréfum í Arion banka.

47. mál
[16:55]
Horfa

Helgi Hrafn Gunnarsson (P):

Virðulegi forseti. Það var á sínum tíma mikið kvartað yfir því að Framsóknarmenn og Sjálfstæðismenn svikju alltaf kosningaloforð. Þá sagði ég til baka: Ég hef ekki áhyggjur af því að Framsóknarmenn svíki kosningaloforðin. Ég hef miklu meiri áhyggjur af því að þeir standi við þau. Það er vegna þess að ég er ekki oft sammála Framsóknarflokknum í hagstjórnar- og efnahagsmálum. Þegar það sem núna er Miðflokkurinn varð til út úr Framsóknarflokknum þá gerði ég ráð fyrir því, og játa á mig fordómana, að verri hlutinn af þeim hugmyndum sem hafa fundist þar í hagstjórn og efnahagsmálum hefði farið þangað með, sérstaklega þegar ég heyrði það frá manni sem ég met mikils hvað varðar álit á efnahagsmálum, að hugmyndir Framsóknarflokksins í bankamálum væru góðar. Þá varð mér öllum lokið og hugsaði með mér: Þetta hlýtur að vera hræðilegt hjá Miðflokknum.

En það eru fordómar. Ég játa mig sekan um þá eins og stundum oftar. Það er í grunnstefnu Pírata að meta mál ekki út frá því hvaðan þau koma. Nú hef ég lítið skoðað þetta mál, aðeins og ég er rétt að öðlast einhvern skilning á því til þess að mynda mér einhverja þokkalega skoðun á því. Og skoðunin sem ég hef á því núna er að ég er mjög forvitinn um ofboðslega mörg þau atriði sem hv. þm. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson fór yfir. Ég býst fastlega við því að málið fari til nefndarinnar sem ég er í sem er hv. efnahags- og viðskiptanefnd. Mér þykir þetta allt hið skuggalegasta mál, sér í lagi verðið auðvitað sem þetta er selt á. Óháð hvað manni finnst eða hvaða fordóma maður leyfir sér gagnvart tilteknum stjórnmálaflokkum þá verð ég að segja það að ég er almennt ekki mikið fyrir það að treysta fólki eða stofnunum fyrir efnahagsmálum almennt. Ég vil meina að stór hluti af stofnunum viti minna um hlutina en þær virðast, stjórnmálaflokkar og fyrirtæki. En ég treysti vissulega vogunarsjóðum ekkert frekar og alls ekki til þess að vernda íslenska hagsmuni.

Þetta mál nefnilega, verð ég að segja, hljómaði í kosningabaráttunni popúlískt eins og sagt er. Ég hafði meira að segja orð á því í þætti þar sem ég og hv. þm. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson vorum. Þá spurði ég hvort þetta væri ekki tilllaga um það að ríkið væri í verðbréfabraski, í spákaupmennsku eiginlega, eins og það leit út fyrir mér þá og leit út fyrir mér í meginatriðum í gær. En ég er búinn að vera að forvitnast um þetta mál í dag og hlusta vel á hv. þingmann og þingmenn Miðflokksins, ekki síst í óundirbúnum fyrirspurnum í morgun. Ég verð að segja að svar hæstv. fjármála- og efnahagsráðherra kveikti í raun bara enn þá meiri áhuga hjá mér og enn þá meiri forvitni vegna þess að ég hefði haldið að svörin gætu verið skýrari en þetta, það þyrfti ekki að fara út í það sem hæstv. fjármála- og efnahagsráðherra sagði.

Ég lýsi yfir eindregnum áhuga og forvitni gagnvart þessu máli og hlakka beinlínis til að skoða það betur í nefnd.