142. löggjafarþing — 6. fundur,  14. júní 2013.

veiðigjald.

15. mál
[12:57]
Horfa

Steingrímur J. Sigfússon (Vg) (andsvar):

Herra forseti. Ég er ekki frá því að brandari kjörtímabilsins sé þegar sagður héðan úr þessum ræðustóli þegar hv. þm. Jón Gunnarsson talaði um að þeir sem stjórnarandstaða hefðu gagnrýnt fyrri ríkisstjórn af auðmýkt. Það skyldi nú ekki bara verða brandari þessa kjörtímabils. Meiri öfugmæli eru sennilega varla til um það eyðileggingarstarf, það skipulagða eyðileggingarstarf sem þáverandi stjórnarandstaða stundaði.

Varðandi andlag auðlindagjaldtökunnar er, eins og ég sagði áðan, grunnhugsunin sú að þetta sé umframrentan. Það getur verið einhver munur á því hversu auðveldlega fyrirtækjunum gengur að fanga hana eftir stærð og eftir aðgangi þeirra að auðlindinni. Væntanlega er eitthvað mögulega til sem heitir stærðarhagkvæmni o.s.frv., (Gripið fram í: Landfræðilegar aðstæður.) landfræðilegar aðstæður og margt getur spilað inn í. En við skulum hafa í huga að hin leiðin, eins og sumir vildu, hækka bara almenna veiðigjaldið, af hverju vildu hagsmunaaðilarnir það? Vegna þess að þeir vissu að þá yrði það alltaf svo miklu, miklu lægra en greinin að uppistöðu til hefði getu til að borga, (Forseti hringir.) vegna þess að þá yrði að sníða það gjald að möguleikum allra lakast settu fyrirtækjanna.