framkvæmd EES-samningsins.

Frú forseti. Mig langar að bregðast við því sem hv. þingmaður fer hér yfir varðandi hina svokölluðu gullhúðun. Ég er sammála þingmanninum í því að það er óþolandi ef ráðherrar setja í frumvarp einhverja viðbót, sérsmíðaða, án þess að tiltaka sérstaklega að hún sé sérsmíðuð og utan við það sem okkur er gert að innleiða. Það kom tímabil þar sem okkur var sagt að hafa þetta í tveimur frumvörpum. Stundum er nú skilvirknin hér þannig að það er ákveðinn hvati til að skella þessu saman í eitt, sem ég geri svo sem ekki athugasemdir við svo lengi sem það er sérstaklega tilgreint. En mig langar að spyrja hv. þingmann, hann talar um betra viðskiptaflæði, hvort hann telji að það sé gefið að það yrði betra viðskiptaflæði fyrir Ísland að vera í tollabandalagi þar sem við myndum líka að missa rétt okkar til að gera fríverslunarsamninga. Ég er hins vegar sammála þingmanninum um þá upptalningu sem hann kom með varðandi samstarf okkar á sviði mannréttinda og þeirra gilda sem við byggjum samfélag okkar á og viljum standa fyrir, þróunarsamvinnu og öðru slíku, enda er okkur svo sem engin takmörk sett í því. Og jafnvel þótt EES-samningurinn setji formlegri aðkomu að lagasetningarferli Evrópusambandsins ákveðin takmörk þá kemur það ekki í veg fyrir að við beitum okkur af fullum krafti eftir óformlegum leiðum eins og við höfum gert í flugmálinu. Þótt við hefðum viljað sjá meiri árangur af því nú þegar þá hefur það átak skilað því að allir þekkja í hverju vandi okkar er fólginn þegar kemur að upptöku í EES-samninginn. Ég er enn þá á þeirri skoðun að með því að vera aðilar að Evrópusambandinu þá værum við ekki í betri færum að tryggja okkar hagsmuni af því að þar myndi allt þetta renna inn í okkar löggjöf en eins og fyrirkomulagið er núna þá þurfum við að taka sjálfstæða ákvörðun með því að taka málin upp í sameiginlegu EES-nefndinni og samþykkja að taka þau í réttinn, það myndi ekki bara flæða inn. Það er oft sem okkar hagsmunir eru ekki alveg í samræmi við það sem gengur og gerist á meginlandi Evrópu.