störf þingsins.

Herra forseti. Við heyrðum það í hádegisfréttunum að samtök sjómanna í Noregi mótmæla fyrirætlunum ríkisstjórnar landsins um að leyfa stórfyrirtækjum að kaupa fiskkvóta við strendur Noregs. Ætlun stjórnvalda er að breyta gildandi lögum sem gefa hverjum sem hefur atvinnu af fiskveiðum rétt til að eiga bát og rétt til að stunda fiskveiðar í atvinnuskyni. Fiskur er meðal helstu útflutningsvara Norðmanna rétt eins og hér hjá okkur. Arne Hole, formaður í sjómannasamtökum, segir að stórútgerðir hafi þegar í dag 49% kvótans og ekki sé rétt að norskir sjómenn verði leiguliðar fjárfesta sem kaupa kvótann. Hér á Íslandi eru 80% aflaheimilda í höndum 25 stærstu útgerðarfyrirtækja landsins. Formaðurinn segir að lífeyrissjóðir í Evrópusambandinu hafi t.d. keypt upp svínakjötsframleiðsluna í Danmörku og að danskir bændur séu orðnir vinnumenn á eigin bílum. Hann segir enn fremur að norskt samfélag sé þannig byggt upp að íbúarnir eigi að njóta ávinnings af fiskveiðiauðlindinni og hagkvæmur rekstur megi aldrei verða markmið í sjálfu sér í engum tengslum við samfélag manna sem lifi á fiskveiðum. Ættum við nú ekki aðeins að hlusta á þessi orð? Þetta eru svo sannarlega orð að sönnu.

Enn fremur segir Arne Hole að forðast beri mistök sem gerð hafi verið á Íslandi með því að færa stóran hluta kvótans á fárra manna hendur. Það hafi leitt til þess að heilu byggðarlögin á Íslandi hafi verið skilin eftir á köldum klaka og fólk sem unnið hafi við sjávarútveg og fiskvinnslu lifi á atvinnuleysisbótum.

Já, ég segi að glöggt er gests augað. Það er kominn tími til að við Íslendingar horfum til stjórnar fiskveiða með samfélagsleg sjónarmið að leiðarljósi en ekki eingöngu gróða og hagræðingu eins og virðist vera ríkjandi hér og hefur verið til fjölda ára og virðist vera til framtíðar líka hjá Sjálfstæðisflokknum og Framsóknarflokknum.