skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja.
Virðulegi forseti. Ég mæli fyrir frumvarpi um breytingu á lögum um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja, nr. 70/2020, og lögum um fjármálafyrirtæki nr. 161/2002. Frumvarpið er á þskj. 1241 og er mál nr. 806. Frumvarpið felur fyrst og fremst í sér innleiðingu á meginefni tilskipunar Evrópusambandsins (ESB) nr. 2019/879, sem oft er kölluð BRRD II-tilskipunin. Með setningu laga nr. 70/2020 lauk Ísland innleiðingu á tilskipun 2014/59/ESB, um endurreisn og skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja, eða svokallaðri BRRD I-tilskipun, en sú tilskipun hefur verið í heildarendurskoðun undanfarin ár.
Breytingarnar sem nú eru til umfjöllunar varða m.a. fyrirbyggjandi aðgerðir og undirbúning skilameðferðar, einstakar valdheimildir skilavaldsins í Seðlabankanum við undirbúning og framkvæmd skilameðferðar, endurskipulagningu rekstrar og heimildir til ráðstafana vegna samninga. Veigamestu breytingarnar varða svo reglur um lágmarkskröfu um eiginfjárgrunn og hæfar skuldbindingar. Markmið lágmarkskröfunnar er að fyrirtæki hafi nægt eigið fé og hæfar skuldbindingar til að bregðast við tapi fyrirtækis og endurreisa eiginfjárgrunn þess.
Helstu efnisatriði frumvarpsins eru eftirfarandi:
Í fyrsta lagi er lagt til nýtt markmiðsákvæði sem ætlað er að endurspegla betur markmið tilskipunarinnar.
Í öðru lagi eru lagðar til nákvæmari reglur um skilaáætlun og skilabærni, sér í lagi hvað samstæður varðar.
Í þriðja lagi eru breytingar á ákvæðum IV. kafla laganna um lágmarkskröfu um eiginfjárgrunn og hæfar skuldbindingar en þær kröfur eru kallaðar MREL, á þessu tungumáli sem gildir um þessi mál í samhengi EES-reglnanna. Breytingarnar uppfæra m.a. hvernig MREL-kröfur eru reiknaðar út, þær skuldbindingar sem hægt er að nota til að uppfylla kröfurnar. Þá fjalla þær einnig um einstakar valdheimildir Seðlabankans, þar með talið til að leggja stjórnvaldssektir á fyrirtæki eða takmarka úthlutanir fyrirtækja ef þau uppfylla ekki MREL-kröfurnar.
Í fjórða lagi er kveðið á um skyldu ráðherra til að setja reglugerð um lágmarkskröfu um eiginfjárgrunn og hæfar skuldbindingar.
Í fimmta lagi eru ákvæði um samningsskilmála í samningum fyrirtækis eða einingar sem varða skuldbindingar sem útgefnar eru samkvæmt löggjöf utan Evrópska efnahagssvæðisins og hvernig eigi að fara með þá.
Í sjötta lagi eru breytingar á ákvæði laganna varðandi ákvörðun um skilameðferð. Breytingunum er ætlað að auka skýrleika og þær kveða einnig á um skilmerkilegri heimildir til að taka eignarhaldsfélög til skilameðferðar.
Í sjöunda lagi fær skilavald Seðlabanka Íslands heimild, að ákveðnum skilyrðum uppfylltum, til að fresta tilteknum skuldbindingum áður en formleg ákvörðun um skilameðferð er tekin.
Í áttunda lagi eru breytingar á XII. kafla laga um fjármálafyrirtæki nr. 161/2002. Þær skerpa m.a. á samspili endurskipulagningar fjárhags og skilameðferðar og einnig reglum um meðferð krafna við slitameðferð.
Hvað mat á áhrifum þessa frumvarps varðar þá felur það fyrst og fremst í sér breytingu á núgildandi lögum til að skerpa á þeim atriðum sem ég tilgreindi hér áðan. Ekki er gert ráð fyrir auknum umsvifum Fjármálaeftirlits Seðlabanka Íslands vegna lagasetningarinnar og er talið að áhrif frumvarpsins rúmist innan núverandi rekstraráætlana eftirlitsins. Áhrif á ríkissjóð verða því engin.
Virðulegi forseti. Að þessu sögðu legg ég til að frumvarpi þessu verði vísað til hv. efnahags- og viðskiptanefndar og til 2. umr. að lokinni þessari umræðu.
