réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins.

Frú forseti. Ég þakka hv. þm. Birni Leví Gunnarssyni kærlega fyrir andsvarið. Það er alveg rétt sem kom fram í máli hv. þingmanns, þessi yfirlýsing um að efla atvinnuþátttöku aldraðra og að hafa, eins og kom fram í ræðu minni, sveigjanleg starfslok verður ekki að neinu ef við erum að dæma fólk úr leik á þessum aldri. Ég leyfi mér að nota orðalagið að dæma fólk úr leik. Síðan er mál sem ég minntist á áðan, því þetta er í sjálfu sér ekki eina málið sem við í Miðflokknum flytjum um aldraða, um að atvinnutekjur raski ekki lífeyristekjum. Það er nauðsynlegur þáttur og það mun koma fram til að sporna við því sem ég rakti áður. Ég gleðst mjög yfir því að hv. þingmaður skuli vera jákvæður í garð frumvarpsins þó að hann hafi ekki verið meðflutningsmaður. Við hefðum fagnað því ef hann hefði verið það en auðvitað er alveg sama hvernig stuðningurinn kemur fram.

Eins og ég reyndi að útskýra áðan með árin 73 er það ekki heilög tala. Nú fer frumvarpið í nefndina og telji meiri hluti nefndarmanna æskilegra að hafa aldursmörkin t.d. 75 ár er það ekki frágangssök eða eitthvert stórmál í augum þess sem hér stendur eða annarra flutningsmanna, tel ég. Aðalatriðið er það óréttlæti sem ég tel að sé í gangi vegna þess að á almennum markaði geta menn samið um að vinna lengur. Það er að vísu háð samkomulagi milli þeirra og vinnuveitenda þeirra en það er ekkert sem bannar fólki að vinna fram yfir sjötugt eins og þetta ákvæði laga nr. 70/1996 gerir. Við erum líka að eyða misrétti með því að samþykkja þetta frumvarp.