landlæknir og lýðheilsa og sjúkraskrár.
Frú forseti. Það er ekki á hverjum degi sem ég og hv. þm. Björn Leví Gunnarsson erum sammála. En við förum kannski sameiginlega í ísferð næst eftir að við skilum skattframtalinu. Þá ætla ég að fá mér vanilluís vegna þess að það er eini ísinn sem ég borða. En ég held að við eigum að temja okkur það, sérstaklega þegar við fáum í hendurnar stjórnarfrumvarp, þar sem segir um mat á áhrifum frumvarpsins að það hafi engan kostnað í för með sér eða engin áhrif á efnahag ríkisins, að spyrja alvöruspurninga. Þá sérstaklega þurfum við að spyrja: Er það svo að kostnaðurinn sé þá borinn annars staðar? Eða getur það verið að það frumvarp sem við erum að fjalla um, og ég er ekki að tala um þetta tiltekna frumvarp hér heldur bara yfir höfuð, leiði jafnvel til gríðarlegs þjóðhagslegs ábata? Og það er auðvitað það sem við erum að reyna að stefna að. En okkur eru stundum, og við þurfum að játa það, mislagðar hendur í því, kannski vegna þess að við gleymum okkur stundum, ekki síst þegar kemur fullyrðing um að frumvarpið hafi engan kostnaðarauka í för með sér. Þar með teljum við að okkar eftirlitshlutverki sé lokið vegna þess að ríkissjóður verður ekki fyrir skakkaföllum. En við gleymum auðvitað hinu mikilvæga og það eru fyrirtækin og launafólkið á Íslandi.
