sjávarútvegsstefna til ársins 2040.

Herra forseti. Það er nú svo að eitt af því fáa sem kom út úr starfi Auðlindarinnar okkar var sú staðfesting að íslenskur fiskur hefur að stórum hluta misst alla sérstöðu á markaði. Hann er lítt þekktur á neytendamarkaði. Það er þá helst á Spáni, kom fram í skýrslunni. Hvers vegna er það? Það er vegna þess að í stað þess að menn væru að sameinast og búa til eitthvert vörumerki þá hafa menn notið þessa forskots sem þeir hafa fengið með því að hafa einokun, hafa hráefnið langt undir markaðsverði til þess að selja sínar afurðir í gegnum sín sölufélög og markaði. Þetta er þekkt og það er kannski ein ástæðan fyrir því að það hafa safnast hér upp dágóðar summur í aflandsfélögum.

Hvað sem því líður þá er rétt að velta því upp: Er þetta svona gott þegar í hverri og einni einustu tegund sem hefur verið kvótasett höfum við — það kom fram í svari við fyrirspurn sem hv. þm. Inga Sæland lagði fram að eftir að fisktegundin var kvótasett þá minnkaði aflinn. Það eru meira að segja nytjategundir hér sem er ekkert verið að veiða. Og í stað þess að gefa t.d. rækjuveiðar frjálsar þá er það bara notað í einhvern skiptimarkað. Og að gefa ufsann frjálsan? Þá bara daga þessar veiðiheimildir uppi ár eftir ár. Þetta er vegna þess að þingmenn eru að einhverju leyti feimnir við að taka heildarhagsmuni þjóðarinnar, þorpanna, Flateyrar, og setja þá í öndvegi. Það virðist vera einhver þjónkun hér gagnvart þeim stóru sem ráða ferðinni.