Aðrar útgáfur af skjalinu: PDF - Word Perfect. Ferill 383. máls.
133. löggjafarþing 2006–2007.
Þskj. 420 — 383. mál.
um íþróttakennslu í grunnskólum.
Alþingi ályktar að beina þeim tilmælum til menntamálaráðherra að við endurskoðun námskrár í grunnskólum verði kennsla í íþróttum aukin og nemendum tryggð að minnsta kosti ein hreyfistund á dag.
Starfshópur sem menntamálaráðherra skipaði til að móta íþróttastefnu í víðtækum skilningi, skilaði fyrr á þessu ári áfangaskýrslu, þar sem komist var að þeirri niðurstöðu að brýna nauðsyn bæri til að efla kennslu í íþróttum í grunnskólum landsins, ekki síst með vísan til heilsu og líkamlegs ástands ungs fólks. Í skýrslunni segir ma:
„Hreyfingarleysi ógnar lífi og lífsgæðum mikils fjölda manna um heim allan en talið er að á bilinu 60–85% fullorðinna lifi því sem næst algjöru kyrrsetulífi. Margir stunda þar með ekki næga reglulega hreyfingu til að hún hafi heilsufarslegan ávinning í för með sér og hópur þeirra verður stöðugt fjölmennari. Á það ekki síður við um börn en fullorðna en þátttaka barna í reglulegri hreyfingu minnkar með auknum aldri. Víða um heim hreyfir aðeins innan við þriðjungur barna sig nægilega til að það bæti heilsu þeira en mikill meirihluti barna hreyfir sig ekki nóg.
Hátt hlutfall fullorðinna, og ekki síst unglinga, stundar þannig litla sem enga hreyfingu og er margir þar að auki illa á sig komnir líkamlega. Til að mynda hefur nýleg bandarísk ransókn þannig leitt í ljós að um þriðjungur unglinga þar í landi náði slökum árangri á þrekprófi. Kyrrseta hefur því ekki einungis aukist heldur eru afleiðingar hennar á heilsufar nú þegar greinilegar.“
Þyngd barna hefur aukist jafnt og þétt á Íslandi. Þar veldur margt, svo sem mataræði, kyrrseta fyrir framan tölvur og sjónvörp og skortur á reglulegri hreyfingu sem aftur hefur skaðleg og neikvæð áhrif á bæði andlegt og likamlegt heilsufar, þegar komið er fram á fullorðinsár.
Þróunin er sú að skólarnir skipta sífellt meira máli að því er varðar uppeldisleg gildi, áhugamál og lífshætti unga fólksins. Í grunnskólum landsins er oft lagður hornsteinn að hegðun og hugðarefnum og þeim lífsstíl sem fólk temur sér. Það er mat flutningsmanna þessarar tillögu að með aukinni áherslu á likamsrækt, íþróttir og hvers konar hreyfingu megi sporna við offitu, heilsukvillum og lífsleiða. Það er margsannað að regluleg hreyfing er hverjum einstaklingi bæði holl og nauðsynleg.
Í núverandi námskrá grunnskólanna er gert ráð fyrir þremur tímum á viku í íþróttum, og þar af einum tíma í sundkennslu. Þar sem því verður ekki viðkomið að kenna sund einu sinni í viku er skólum heimilt að kenna sund á sérstöku námskeiði, a.m.k. 20 kennslustundir. Brögð eru að því að nemendur fái enga íþróttakennslu í þeim tímum sem þá eru eftir. Afleiðingin er þess vegna stundum sú að kennslustundum í íþróttum fækkar. Skyldan er ekki uppfyllt. Hér þarf að herða tökin. Ekki aðeins að fylgja eftir kröfunni um þrjá íþróttatíma í viku, heldur og að fjölga þeim kennslustundum þar sem nemendur stunda í hvers konar íþróttir. Lagt er til að íþróttakennslustundum verði fjölgað og helst þyrfti að gangast fyrir reglulegri hreyfingu á hverjum degi skólavikunnar. Að þessu leyti sýnist eðlilegt að hafa full samráð og samvinnu við viðkomandi íþróttafélög í hverfi eða bæjarfélagi.
Um þessar mundir er starfandi nefnd á vegum menntamálaráðuneytisins sem endurskoðar námskrá grunnskólanna. Með samþykkt þessarar tillögu til þingsályktunar beinir Alþingi þeim eindregnu tilmælum til nefndarinnar að taka tillit til þessara sjónarmiða og gera um það tillögu að sinni hálfu að íþróttakennsla í grunnskólunum fái aukið rými í skólaskyldunni. Flutningsmenn treysta því að hæstvirtur menntamálaráðherra fylgi því sjónarmiði eftir þegar ný námskrá er samin og staðfest.
133. löggjafarþing 2006–2007.
Þskj. 420 — 383. mál.
Tillaga til þingsályktunar
um íþróttakennslu í grunnskólum.
Flm.: Ellert B. Schram, Guðlaugur Þór Þórðarson.
Alþingi ályktar að beina þeim tilmælum til menntamálaráðherra að við endurskoðun námskrár í grunnskólum verði kennsla í íþróttum aukin og nemendum tryggð að minnsta kosti ein hreyfistund á dag.
Greinargerð.
Starfshópur sem menntamálaráðherra skipaði til að móta íþróttastefnu í víðtækum skilningi, skilaði fyrr á þessu ári áfangaskýrslu, þar sem komist var að þeirri niðurstöðu að brýna nauðsyn bæri til að efla kennslu í íþróttum í grunnskólum landsins, ekki síst með vísan til heilsu og líkamlegs ástands ungs fólks. Í skýrslunni segir ma:
„Hreyfingarleysi ógnar lífi og lífsgæðum mikils fjölda manna um heim allan en talið er að á bilinu 60–85% fullorðinna lifi því sem næst algjöru kyrrsetulífi. Margir stunda þar með ekki næga reglulega hreyfingu til að hún hafi heilsufarslegan ávinning í för með sér og hópur þeirra verður stöðugt fjölmennari. Á það ekki síður við um börn en fullorðna en þátttaka barna í reglulegri hreyfingu minnkar með auknum aldri. Víða um heim hreyfir aðeins innan við þriðjungur barna sig nægilega til að það bæti heilsu þeira en mikill meirihluti barna hreyfir sig ekki nóg.
Hátt hlutfall fullorðinna, og ekki síst unglinga, stundar þannig litla sem enga hreyfingu og er margir þar að auki illa á sig komnir líkamlega. Til að mynda hefur nýleg bandarísk ransókn þannig leitt í ljós að um þriðjungur unglinga þar í landi náði slökum árangri á þrekprófi. Kyrrseta hefur því ekki einungis aukist heldur eru afleiðingar hennar á heilsufar nú þegar greinilegar.“
Þyngd barna hefur aukist jafnt og þétt á Íslandi. Þar veldur margt, svo sem mataræði, kyrrseta fyrir framan tölvur og sjónvörp og skortur á reglulegri hreyfingu sem aftur hefur skaðleg og neikvæð áhrif á bæði andlegt og likamlegt heilsufar, þegar komið er fram á fullorðinsár.
Þróunin er sú að skólarnir skipta sífellt meira máli að því er varðar uppeldisleg gildi, áhugamál og lífshætti unga fólksins. Í grunnskólum landsins er oft lagður hornsteinn að hegðun og hugðarefnum og þeim lífsstíl sem fólk temur sér. Það er mat flutningsmanna þessarar tillögu að með aukinni áherslu á likamsrækt, íþróttir og hvers konar hreyfingu megi sporna við offitu, heilsukvillum og lífsleiða. Það er margsannað að regluleg hreyfing er hverjum einstaklingi bæði holl og nauðsynleg.
Í núverandi námskrá grunnskólanna er gert ráð fyrir þremur tímum á viku í íþróttum, og þar af einum tíma í sundkennslu. Þar sem því verður ekki viðkomið að kenna sund einu sinni í viku er skólum heimilt að kenna sund á sérstöku námskeiði, a.m.k. 20 kennslustundir. Brögð eru að því að nemendur fái enga íþróttakennslu í þeim tímum sem þá eru eftir. Afleiðingin er þess vegna stundum sú að kennslustundum í íþróttum fækkar. Skyldan er ekki uppfyllt. Hér þarf að herða tökin. Ekki aðeins að fylgja eftir kröfunni um þrjá íþróttatíma í viku, heldur og að fjölga þeim kennslustundum þar sem nemendur stunda í hvers konar íþróttir. Lagt er til að íþróttakennslustundum verði fjölgað og helst þyrfti að gangast fyrir reglulegri hreyfingu á hverjum degi skólavikunnar. Að þessu leyti sýnist eðlilegt að hafa full samráð og samvinnu við viðkomandi íþróttafélög í hverfi eða bæjarfélagi.
Um þessar mundir er starfandi nefnd á vegum menntamálaráðuneytisins sem endurskoðar námskrá grunnskólanna. Með samþykkt þessarar tillögu til þingsályktunar beinir Alþingi þeim eindregnu tilmælum til nefndarinnar að taka tillit til þessara sjónarmiða og gera um það tillögu að sinni hálfu að íþróttakennsla í grunnskólunum fái aukið rými í skólaskyldunni. Flutningsmenn treysta því að hæstvirtur menntamálaráðherra fylgi því sjónarmiði eftir þegar ný námskrá er samin og staðfest.
